Historia sztuki greckiej dzieli się na kilka okresów historycznych. Okres archaiczny (XII-V w.p.n.e.) jest okresem rozwoju miast – państw (polis) – silnych ośrodków handlowo-kulturalnych, które ze sobą rywalizowały, rozwijały sztukę i rzemiosło. W tym okresie powstało wiele dzieł literatury greckiej i eposów ( np. Iliada i Odyseja Homera). W VIII w.p.n.e. odbyły się pierwsze igrzyska olimpijskie, które wpłynęły na powstanie idealnego kanonu greckiego piękna. Rozwinęła się poezja liryczna (poezje Safony i Pindara). Rozwinął się teatr grecki, który polegał na połączeniu muzyki tańca i poezji w jedną całość sceniczną. Powstała także w tym okresie filozofia, jako wyraz miłości do wiedzy. W architekturze powstały style: dorycki i joński. Okres klasyczny (V w. – poł.IV w.p.n.e. ) był zwany „złotym okresem kultury greckiej”, w którym silnie zaznaczyła się potęga kulturalna i handlowa Aten, jako najważniejszego miasta – polis w Grecji. Wprowadzenie ustroju demokratycznego i aktywne uczestnictwo obywateli w życiu społecznym, spowodowały rozkwit architektury, rzeźby, teatru klasycznego i filozofii. Okres hellenistyczny (poł. IV w.p.n.e. – I w.p.n.e.) to podboje Aleksandra Macedońskiego i upadek Grecji klasycznej. Wpływy ze wschodnich krajów podbitych przez Aleksandra Wielkiego spowodowały upadek demokracji i rozkwit monarchii absolutnych. Sztuka stała się jedynie potwierdzeniem bogactwa arystokracji i władców oraz przepychu dworu. Potem Grecja została podbita przez Rzymian, którzy zapoczątkowali nowy okres w dziejach kultury śródziemnomorskiej.

Okresy w kulturze i sztuce Grecji

Historia sztuki greckiej dzieli się na kilka okresów historycznych. Okres archaiczny (XII-V w.p.n.e.) jest okresem rozwoju miast – państw (polis) – silnych ośrodków handlowo-kulturalnych, które ze sobą rywalizowały, rozwijały sztukę i rzemiosło. W tym okresie powstało wiele dzieł literatury greckiej i eposów ( np. Iliada i Odyseja Homera). W VIII w.p.n.e. odbyły się pierwsze igrzyska olimpijskie, które wpłynęły na powstanie idealnego kanonu greckiego piękna. Rozwinęła się poezja liryczna (poezje Safony i Pindara). Rozwinął się teatr grecki, który polegał na połączeniu muzyki tańca i poezji w jedną całość sceniczną. Powstała także w tym okresie filozofia, jako wyraz miłości do wiedzy. W architekturze powstały style: dorycki i joński. Okres klasyczny (V w. – poł.IV w.p.n.e. ) był zwany „złotym okresem kultury greckiej”, w którym silnie zaznaczyła się potęga kulturalna i handlowa Aten, jako najważniejszego miasta – polis w Grecji. Wprowadzenie ustroju demokratycznego i aktywne uczestnictwo obywateli w życiu społecznym, spowodowały rozkwit architektury, rzeźby, teatru klasycznego i filozofii. Okres hellenistyczny (poł. IV w.p.n.e. – I w.p.n.e.) to podboje Aleksandra Macedońskiego i upadek Grecji klasycznej. Wpływy ze wschodnich krajów podbitych przez Aleksandra Wielkiego spowodowały upadek demokracji i rozkwit monarchii absolutnych. Sztuka stała się jedynie potwierdzeniem bogactwa arystokracji i władców oraz przepychu dworu. Potem Grecja została podbita przez Rzymian, którzy zapoczątkowali nowy okres w dziejach kultury śródziemnomorskiej.

Sztuka prehistoryczna i sztuka antyku – podręcznik historii sztuki w Polskim Języku Migowym.

Sztuka narodziła się na ścianach prehistorycznych jaskiń, w postaci niezwykłych rysunków naskalnych. Sztuki plastyczne są od zawsze obecne w codziennym życiu. Piękno jest wokół nas i nie trzeba być artystą, by je doceniać i się nim zachwycać. Historia sztuki jest bardzo ważnym elementem ogólnej wiedzy o świecie i kulturze. Bez sztuki nie byłoby piękna.

Projekt „Sztuka prehistoryczna i sztuka antyku – podręcznik historii sztuki w Polskim Języku Migowym” – jest to seria filmów edukacyjnych w języku migowym, opowiadająca o wybranych najciekawszych artystach, zabytkach i okresach z epoki prehistorycznej i antyku.

Filmy są udostępniane na kanale YouTube pn. Sztuka prehistoryczna i sztuka antyku, celem upowszechniania tej wiedzy wśród samych osób głuchych jak i ich otoczenia, czyli tłumaczy, edukatorów. W ostatnich latach dostępność wiedzy i edukacji w Polskim Języku Migowym się znacząco zwiększyła, ale nadal jest to kropla w morzu potrzeb.

W ostatnich latach powstała także Encyklopedia Sztuki w Polskim Języku Migowym – leksykon podstawowych, najczęściej używanych pojęć z historii sztuki.

Niniejszy projekt stanowi bardzo ważne jej dopełnienie. Projekt ten ma atut edukacyjny w zakresie słownictwa języka migowego w obszarze historii sztuki dla przyszłych i obecnych tłumaczy języka migowego jak i dla osób uczących się tego języka.

Link do pobrania publikacji elektronicznej „Sztuka prehistoryczna i sztuka antyku”:

pomysł, opracowanie i realizacja projektu, opracowanie zagadnień i definicji:
Agnieszka Kołodziejczak

tłumaczenie na Polski Język Migowy:
Marek Krzysztof Lasecki, Tomasz Grabowski, Monika Kozub, Daniel Kotowski

kamera i montaż:
Olgierd Koczorowski

opracowanie graficzne e-publikacji:
Tomasz Grabowski

konsultacje eksperckie:
Marek Krzysztof Lasecki, prof. Aneta Pawłowska (Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Łódzkiego)

współpraca ekspercka:
Grupa Artystów Głuchych

Projekt dofinansowany w ramach projektu grantowego pn. „Inkubacja innowacji społecznych w obszarze kształcenia ustawicznego osób dorosłych” realizowanego w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020 przez Stowarzyszenie Instytut Nowych Technologii w Łodzi.

E-publikacja przeznaczona wyłącznie do bezpłatnego użytkowania. Filmy udostępniane na zasadach licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa — Na tych samych warunkach 4.0 Międzynarodowa Licencja Publiczna (treść licencji dostępna na stronie: http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/pl/legalcode) z wyjątkiem zdjęć, dla których licencje zostały odrębnie określone.

Łódź 2018-2019